مَد مِگ از همه بزرگتر است. مارگارت يا مُنس مِگ، كه اينك در قلعهٴ ادينبورگ نگهداري ميشود، در مرتبهٴ دوم قرار دارد؛ وجه تسميهٴ آن از اينجاست كه قبلاً تصور ميشد در مُنس، واقع در كنتنشين هينو ريخته شده است.
در اين اثنا، چينيان كه باروت را اختراع كرده بودند، به فكر استفاده از آن براي منظورهاي تخريبي نيفتادند. بر اساس تاريخهاي چيني اسلحهٴ گرم اولين بار در سال 1407 توسط چانگ فو سردار سلسلهٴ مينگ، به كار رفت و اين هنگامي بود، كه او در يك جنگ بزرگ آناميان را شكست داد. توپ كوچكي (به طول 5ر35 سانت) از مفرغ كه تاريخ سال 19 سلطنت يونگ لو (=1421) را دارد، در موزهٴ مردم شناسي برلين نگهداري ميشود. اين قديميترين لولهٴ سلاح آتشي دستي از مفرغ است كه ميشناسيم.
همين امپراتور فرمان داد دايرةالمعارف بسيار مفصلي به نامش تأليف شود. اين دايرةالمعارف، كه
يونگ لو تا تيِن نام دارد مفصلترين تأليف نوع خودش در جهان است1 و در سال 1409 تكميل شده است. با توجه به گزارش موجود از سال 1407 و توپ سال 1421 ميتوان انتظار داشت كه در آن دايرةالمعارف مطالبي در مورد باروت و توپ باشد، ولي در جلدهايي كه بهدست ما رسيده است چنين چيزي ديده نميشود.
در موزهٴ ايالتي شانسي در تئاي يوان يك توپ آهني وجود دارد كه در سال دهم (نه يازدهم)، پادشاهي مينگ هونگ وو (= 1377) در شانسي ريخته شده است. در موزهٴ تاريخ پكن صدها توپ از زمان هونگ وو تا اواسط سدهٴ پيشين وجود دارد. تنها توپ مربوط به تاريخ قديميتر در ميان 500 توپ بهدست آمده در اندازههاي مختلف توپي است كه گفته ميشود براي چانگ شيه چئن (وفات: 1367) هنگام شورش برضد مغول ساخته شده بود. او در سالهاي 1354 ـ 1357 خود را با نام چو تين ــ يو امپراتور خواند. دو تا از آن توپها كه 302 و 5/211 كيلو وزن دارند، مربوط به سالهاي 1365 و 1357 هستند. در سال 1377 يك ديوان عالي پرتابههاي باروتي (؟) در كره داير شد و از سال 1381 باروت و اسلحه رسماً مورد بازرسي قرار گرفت.